Ο ”δικός” μας Βαγγέλης Γκόκας εκθέτει στην Πινακοθήκη Αθηνών

O Βαγγέλης Γκόκας γεννήθηκε στην Κόρινθο και μεγάλωσε στα Άνω Λιόσια. Σήμερα και ζει και εργάζεται στα Γιάννενα. Σπούδασε στη  Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης. Το 2006 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στην ΑΣΚΤ, στο Μεταπτυχιακό Εικαστικών Τεχνών.

Από το 2011 διδάσκει ως αναπληρωτής καθηγητής στο Εργαστήριο Ζωγραφικής της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Έχει παρουσιάσει δουλειά του σε εννέα ατομικές εκθέσεις, καθώς και σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έργα του βρίσκονται σε μουσεία και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Την ατομική έκθεση του Βαγγέλη Γκόκα, με τίτλο «omnia caritatis», παρουσιάζει ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ) στην Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων, από 17 Ιουνίου έως 26 Σεπτεμβρίου 2021.

 

Η έκθεση omnia caritatis είναι μια επιλεκτική αναδρομή στο ζωγραφικό έργο του Βαγγέλη Γκόκα.

Η έναρξη της έκθεσης θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 17 Ιουνίου 2021

Διάρκεια έκθεσης: 17 Ιουνίου – 26 Σεπτεμβρίου 2021

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη- Σάββατο: 11:00-19:00, Κυριακή: 10:00-16:00, Δευτέρα κλειστά

Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.

Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων (κτίριο Μεταξουργείου): Λεωνίδου & Μυλλέρου, Πλ. Αυδή. Πληροφορίες: 210 5202420, opanda.gr

Βαγγέλης Γκόκας, EVA II, 2013, λάδι σε μουσαμά, 40 x 35 εκ.

 

Περιλαμβάνει πίνακες της τελευταίας δεκαετίας, δίνοντας κυρίως έμφαση στην πρόσφατη δουλειά του, μια σειρά από σχέδια μεγάλων διαστάσεων με κάρβουνο. Παρουσιάζονται επίσης σπουδές, προσχέδια και λάδια σε καρτολίνες.

Στο σύνολό της, η έκθεση επιχειρεί να δείξει την εξελικτική πορεία, το προσωπικό ιδίωμα και τις εμμονές του ζωγράφου. Τα νέα του έργα καλύπτουν την περίοδο 2018-2021 και, φαινομενικά τουλάχιστον, ανήκουν σε δύο διακριτά είδη, την προσωπογραφία και το τοπίο.

Όπως διευκρινίζει  ο καλλιτέχνης, η ταυτότητα των εικόνων του είναι διαφεύγουσα, ρευστή, κι αυτό κλονίζει την καθαρότητα των ειδών

 

”Όλα είναι μεταπαραγωγές από πίνακες. Όλα είναι αναφορές. Και από φωτογραφίες. Το πορτρέτο του Ντελακρουά είναι από τη φωτογραφία του Ναντάρ. Μια ερμηνεία της φωτογραφίας του Ναντάρ.  Της Λούξεμπουργκ επίσης είναι από μια γνωστή φωτογραφία που κυκλοφορεί. Δεν είναι κάτι άλλο. Στην ουσία όλα είναι post-mortem. Μεταπαραγωγές.Ό,τι είδα εγώ από τον Ναντάρ που είδε τον Ντελακρουά. Είναι δηλαδή ερμηνείες, ερμηνείες, ερμηνείες…

Τώρα κάνω τον Ευαγγελισμό του Φρα Αντζέλικο. Σχεδόν σε φυσικό μέγεθος. Αλλά έχει αποχωρήσει η Παναγία, γιατί δεν ήρθε ο άγγελος και αποχωρεί η Παναγία. Είναι σχεδόν ένας άδειος χώρος, με το σκαμνί και την Παναγία που μπαίνει στον άλλο χώρο”

 

Οι εικόνες του Βαγγέλη Γκόκα -ιδίως στα τελευταία του σχέδια- αποπνέουν μια αίσθηση γαλήνης και ευλάβειας. Τόσο οι χώροι όσο και τα πρόσωπα παραμορφώνονται όπως σε ένα όνειρο. Η ρητορική της ασάφειας (obscurity) που χαρακτηρίζει αυτά τα έργα επιβεβαιώνει τη σχέση του Γκόκα με τον Ρομαντισμό.

 

Στο πορτρέτο του Ντελακρουά, που βασίζεται στη φωτογραφία του Ναντάρ, μια αργυροτυπία του 1857 με διαστάσεις 23×16,3 εκ.,

ο Γκόκας σβήνει τα χαρακτηριστικά του προσώπου, το οποίο τώρα έχει ξεθωριάσει σε βαθμό που να μην αναγνωρίζεται η ταυτότητα του προσωπογραφούμενου.

Μόνο ένα ελάχιστο ίχνος των ματιών, της μύτης και των χειλιών έχει παραμείνει για να μας θυμίζει ότι αυτό ήταν κάποτε ένα πρόσωπο.

 

Το βλοσυρό ύφος του Ντελακρουά στη φωτογραφία του Ναντάρ, το οποίο θυμίζει περισσότερο αγέρωχο στρατηγό παρά σοβαρό ζωγράφο, έχει αντικατασταθεί από ένα κενό που περιμένει από τον θεατή να το γεμίσει.

Όπως η Μπέτυ (1988) του Γκέρχαρντ Ρίχτερ, η προσωπογραφία-χωρίς-πρόσωπο του Γκόκα ανατρέπει έναν βασικό κανόνα του είδους, ήτοι την ικανότητα του πορτρετίστα να κατανοήσει και να μεταφέρει τον χαρακτήρα του μοντέλου του μέσα από την εκφραστική αποτύπωση του προσώπου.

Η μεγέθυνση της φιγούρας του Ντελακρουά σχεδόν σε φυσικό μέγεθος και η τοποθέτησή της μέσα σε ένα φωτεινό τετράγωνο -αντίστοιχο με τα φωτοστέφανα που συναντάμε στις αγιογραφίες- υποδηλώνουν την ιερότητα αυτού του απρόσωπου άντρα.

(Χριστόφορος Μαρίνος, Ιστορικός τέχνης Επιμελητής εκθέσεων και δράσεων ΟΠΑΝΔΑ)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Φωτογραφικό υλικό και κείμενα: https://www.dropbox.com/sh/9asx9dbfmkxxrc5/AACi-81c-Cq6RIXL-3TcOeRza?dl=0

 

 

 

 

 

%d bloggers like this: