Περπατώντας… στην έρημη και φοβισμένη πόλη

Περπατώντας… στην έρημη και φοβισμένη πόλη

όπως η «φίλτατη» δημοσιογράφος της ΕΣΗΕΑ και μισθωτή υπάλληλος του Δήμου αλλά εμείς με μάσκα και χωρίς το παραμορφωτικό φακό του Παππού

 

Πριν λίγες ημέρες έμμεσα ο Παππούς απάντησε στο δριμύ κατηγορώ του Κουλοχέρη σχετικά με την κατάσταση στην Παιδεία, την έλλειψης πρόληψης και προστασίας απέναντι στην πανδημία,  την αδιαφορία για τους επιχειρηματίες της περιοχής, την ασφάλεια κ.α

 

Αδυναμία να απαντήσει κατά πρόσωπο; Δεν ξέρουμε έβαλε όμως το μισθωμένο γραφείο τύπου να απαντήσει με ένα γλαφυρό κείμενο

Περπατήσαμε και εμείς λοιπόν στο Δήμο Φυλής ( με μάσκα)

και είδαμε μια ερημία που όμως δεν μας φάνηκε άγνωστη γιατί δυστυχώς η πόλη έχει ερημώσει προ πολλού, προ καραντίνας

τα καταστήματα έχουν κλείσει

και ο κόσμος  τρέμει να κυκλοφορήσει στους δρόμους  όχι λόγω των απαγορεύσεων αλλά γιατί φοβάται για την ασφάλεια του.

 

Είδαμε μια ωραία κεντρική πλατεία αλλά δεν είναι μόνο αυτή πλέον  ο Δήμος Φυλής, πρέπει επιτέλους να το κατανοήσετε κύριε Παππού ότι η πόλη μεγάλωσε, ο πληθυσμός άλλαξε, νέος κόσμος έχει εξαπλωθεί σε κάθε γωνιά της πόλης και …από κάθε γωνίας της Ελλάδας.

Διασχίσαμε  την Λ. Φυλης που κάτω από τον βαρύγδουπο  τίτλο ΑΝΑΠΛΑΣΗ κρύβεται μια ειδική μεταχείριση.

 Μια κεντρική λεωφόρος που αναίτια και επικίνδυνα μετατράπηκε σε δρόμο συνοικιακό, άραγε κατά τα ‘’θέλω και τις απαιτήσεις ποιων;

Πήγαμε όμως και στις γειτονιές…. Νεκρή πόλη

Άγιος Δημήτριος, αμαξοστάσιο, πανόραμα, γεννήματα

παρατημένες, βρώμικες , σκοτεινές γειτονιές που δεν κυκλοφορούσε κανείς η μόνη ένδειξη ζωής  τα ‘’αδεσποτακιά’’ που έχετε αφήσει και αυτά στη μοίρα τους

παράγκες των αγαπημένων σας, φασαρία, βρωμιά, αναρχία

μα και συνδημότες μας να ζουν ….ακόμα σε κοντέινερ σε άθλιες συνθήκες

και κυριάρχησε ο φόβος, ο θυμός και η αγανάκτηση

 

Περπατήσαμε και στο Ζεφυρι, εκεί που δεν έχει ρίξει την ουσιαστική του ματιά ο Παππούς.

Φωνές, τραγούδια, πανηγύρια, πυροβολισμοί

Και κάτοικοι αμπαρωμένοι σε σπίτια φρούρια

Φόβος και απόγνωση

 

Και δε φοβηθήκαμε το φως του ηλιου όπως εσείς …..αλλά συνομιλήσαμε με οικογένειες

Που πρέπει να επιλέξουν ποιο από τα παιδιά τους θα κάνουν μάθημα στον έναν και μοναδικό υπολογιστή της οικογένειες

Και ακόμα χειρότερα…

Παιδιά που δεν έχουν καν αυτή τη δυνατότητα και μένουν εκτός μασημάτων

 

Είδαμε παιδιά που η πρώτη τους επαφή με το σχολείο ήταν η αδιαφορία και η ανικανότητα του Παππού να τους προφέρει ένα σχολείο και αναμένουν την τοποθέτηση κοντέινερ για να κανουν μάθημα ….

και ο μήνας για τον Παππού εχει εννιά …μα για τα παιδιά είναι δυο μήνες χαμένοι

 

Είδαμε  σπίτια βυθισμένα στο πένθος από την αρρώστια που μας χαρίσατε τόσα χρόνια

Είδαμε  ανήμπορους ηλικιωμένους

Είδαμε νεαρά παιδιά να έχουν βγάλει από το μυαλο τους την παραμονή σε αυτήν την πολη

 

Είδαμε βέβαια και το έργο σας …..ΕΙΔΑΜΕ ΚΥΒΟΛΙΘΟΥΣ παντού

 

Και αν λέτε ότι στο Δήμο αναλογεί να βάλει φωτάκια και για τα αλλά υπάρχουν τα Υπουργεία

Να πάτε σπίτια σας

Ο Δήμος μπορεί να κάνει τα πάντα ΑΡΚΕΙ να έχει Δημαρχώ που νοιάζεται για την πόλη και όχι να αλλάξει λαμπάκια

Αρκεί να διεκδικεί όχι για χάρη των εργολάβων αλλά για την ΠΑΙΔΕΙΑ – ΥΓΕΙΑ –ΑΣΦΑΛΕΙΑ των δημοτών

 

και εάν δεν ξέρετε ….δείτε

Δήμος Νίκαιας

Δήμος Περιστεριού

Δήμος Φιλαδελφείας

Δήμος  Κορυδαλλού

Δήμος Τρικκαιων

και τόσοι άλλοι Δήμοι που έχουν ως πυξίδα  ΤΟΝ ΔΗΜΟΤΗ και ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

την ΠΑΙΔΕΙΑ και την ΥΓΕΙΑ των δημοτών

%d bloggers like this: