Τι είναι το σύνδρομο Asperger για το οποίο μίλησε δημόσια ο Δημήτρης Παπανικολάου

Ο παλαίμαχος μπασκετμπολίστας μίλησε για το σύνδρομο Άσπεργκερ και για τη στήριξη σε παιδιά που πάσχουν από αυτό.  Ο ίδιος αναφέρθηκε στις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνει για τη στήριξη παιδιών που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα από κοινού με τον Νίκο Γκάλη και Γιάννη Αντετοκούνμπο.

Ο πρώην μπασκετμπολίστας μάλιστα μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τους δύο θρύλους του αθλήματος, σημειώνοντας πως είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι, αποκαλύπτοντας μάλιστα ότι στη διάρκεια της συνάντησης και της συζήτησης τους, «υπήρξε στιγμή που ο Νίκος Γκάλης έβαλε τα κλάματα».

Ο τρόπος που ο Δημήτρης Παπανικολάου επέλεξε ν’ αναφερθεί δημοσίως στο σύνδρομο Asperger χειροκροτήθηκε πανταχόθεν. Δικαιολογημένα.

Αφενός ήταν ο συμβολισμός της φωτογραφίας που (όχι τυχαία) χρησιμοποίησε ο 44χρονος -παλαίμαχος- φόργουορντ, έχοντας εξ αριστερών του τον Νίκο Γκάλη και εκ δεξιών του τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, στην μάζωξη γιγάντων που -με ίδια πρωτοβουλία- οργάνωσε σε παραλιακό ξενοδοχείο και χάρισε το μεγαλύτερο καρέ όλων των εποχών.

Διότι τους δύο αυτούς (και κάμποσους άλλους) τούς ένιωθε σύμμαχους εκείνη τη στιγμή.

Αφετέρου ήταν το περιεχόμενο της ανάρτησής του που ενεργοποίησε τους θύλακες του κοινού νου, μια και έβαλε στην κουβέντα ένα ζήτημα που στην ελληνική κοινωνία παραμένει ταμπού, δεν επιτρέπει σε στόματα ν’ ανοίξουν και αδικαιολογήτως ενοχικά παραμένει φυλακισμένο πίσω από διπλαμπαρωμένες πόρτες.

 

Η αποκάλυψη μέσω facebook

Δημήτρης Παπανικολάου

 

 

 

«Ο αυτισμός δεν είναι ασθένεια»

Ο Δημήτρης Παπανικολάου είπε  ότι πρώτος του ανέφερε ότι πιθανότατα είναι φορέας του συνδρόμου Άσπεργκερ ο ψυχαναλυτής του, πριν από δύο χρόνια, όμως εκείνος όπως είπε δεν έδωσε σημασία, μέχρι που τα σημάδια έγιναν πιο έντονα, ενώ οι ειδικοί του είπαν ότι αν μάθει ποια πρόσωπα που είναι ευρέως γνωστά, έχουν ή είχαν σύνδρομο, δεν θα νιώθει τόσο παράξενα.

Μιλώντας στον ΑΝΤ1, σημείωσε: «Δεν είναι ασθένεια ο αυτισμός, έχει βαθμίδες, έχει στάδια». Επεσήμανε ωστόσο ότι θα πρέπει να σταματήσει το μπούλινγκ προς όλα τα άτομα που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού, συμπληρώνοντας πολλές φορές, ότι υπάρχει ζήτημα παιδείας και ενημέρωσης των υπόλοιπων ανθρώπων. «Δεν έχουν πρόβλημα αυτά τα παιδιά, το πρόβλημα αφορά την υπόλοιπη κοινωνία», υπογράμμισε, λέγοντας ότι είναι εκατοντάδες χιλιάδες οι συμπολίτες μας που έχουν σύνδρομο Άσπεργκερ ή συνολικά στο φάσμα του αυτισμού.

 

Τι είπε για τους Γκάλη, Αντετοκούνμπο

Για τη συνεργασία του με τους Γκάλη και Αντετοκούνμπο είπε πως θα αναληφθεί μια σειρά από πρωτοβουλίες για δράσεις, υπογραμμίζοντας ότι «αυτά τα παιδιά, επειδή κάνουν μοναχικά αθλήματα, λόγω των ιδιαιτεροτήτων τους, θα προσπαθήσουμε να τα εντάξουμε σε ομαδικά αθλήματα, φυσικά σιγά-σιγά», ενώ σημείωσε ότι στόχος είναι και «τα ειδικά σχολεία να “συνυπάρξουν” με τα γενικά σχολεία, καθώς τα παιδιά που πάνε σε αυτά, σε λίγο καιρό θα βρεθούν μαζί έξω στην κοινωνία».

 

Πώς ορίζεται το σύνδρομο Asperger

Διότι διαβάζοντας στην ιστοσελίδα της Ειδικής Θεραπευτικής Μονάδας Αυτιστικών (ΕΘΜΑ), που κατά την τελευταία 10ετία έχει ενταχθεί στον Οργανισμό του Γ.Ν. Παίδων Αθηνών “Παν. και Αγλαΐας Κυριακού”, το σύνδρομο Asperger δεν είναι κάτι άλλο από μια ισόβια διαταραχή που επηρεάζει το πως το άτομο αντιλαμβάνεται τον κόσμο, επεξεργάζεται τις πληροφορίες που λαμβάνει και αλληλεπιδρά με άλλα άτομα. Αποτελεί όπως και ο κλασσικός αυτισμός μια «διαταραχή φάσματος» επειδή επηρεάζει τα άτομα με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και σε ποικίλο βαθμό“.

Πληροφορικά το σύνδρομο φέρει το όνομα του Αυστριακού παιδιάτρου Χανς Άσπεργκερ, ο οποίος στην πρακτική του το 1944 μελέτησε και περιέγραψε παιδιά με μειωμένες ικανότητες ενσυναίσθησης και λεκτικής επικοινωνίας με τους συνομηλίκους τους, τα οποία παράλληλα ήταν σωματικά αδέξια.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, “1 στα 50 άτομα διαγιγνώσκονται με αυτισμό“, ο οποίος εμφανίζεται σε όλες τις φυλετικές, εθνικές και κοινωνικές ομάδες και είναι 4 φορές πιο πιθανό να εμφανιστεί σε αγόρια απ’ ότι κορίτσια“.

Συγκριτικά πάντως με την κλασική μορφή του αυτισμού τα άτομα με Asperger “έχουν λιγότερα προβλήματα με τη λεκτική επικοινωνία και έχουν συνήθως μέση ή και ανώτερη νοημοσύνη“. Επίσης “δεν υποφέρουν συνήθως από τις μαθησιακές δυσκολίες που συνδέονται με τον αυτισμό, αλλά ενδέχεται να παρουσιάσουν συγκεκριμένα μαθησιακά προβλήματα όπως δυσλεξία, δυσπραξία ή άλλες καταστάσεις όπως διαταραχή ελλειμματικής προσοχής – υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ)“.

Ανεξάρτητα από τα όσα επισημαίνονται στο κείμενο της ΕΘΜΑ, εξάγεται ξεκάθαρα το συμπέρασμα πως “με την κατάλληλη υποστήριξη, τα άτομα με Άσπεργκερ είναι απόλυτα ικανά να ζήσουν μια ολοκληρωμένη και ανεξάρτητη ζωή“.

Καταλαβαίνει κανείς, οπότε, γιατί η ανάρτηση του Δημήτρη Παπανικολάου δεν λειτουργεί μονάχα ως μια προσωπική ομολογία που ένιωσε ανάγκη να μοιραστεί πρώτα με τους ακολούθους του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αμέσως μετά με το υπόλοιπο αναγνωστικό κοινό, προβλέποντας εκ των προτέρων ότι το κείμενό του θα δημοσιευτεί παντού.

Λειτουργεί περισσότερο ως μια εκπαιδευτική διαδικασία που παρακινεί άτομα και οικογένειες, απενοχοποιεί το σύνδρομο, καταπολεμά την απομόνωση και την αλλοίωση προσωπικοτήτων, ανοίγει τη συζήτηση και ρίχνει φως μέσα από τις γρίλιες των κλειστών παραθύρων.

Κανείς δεν (πρέπει να) είναι μόνος του (πλέον).

 

%d bloggers like this: